insanların düşmüş dermansız derde

               sosyeteler çekmiş gözüne perde

               çocuklar sokakta köpekler evde

                insanlığı yaktın yıktın istanbul

                               mini etek çıkmış dizin üstüne

                                kürk diyince rağbet ayı postuna

                                kimse güvenemez oldu dostuna

                                dostluğuda yaktın yıktın istanbul

               geçmişini övünerek okurdum

                okudukça bülbül gibi şakırdım

                 tarih altın bense basit bakırdım

                  tarihide yaktın yıktın istanbul

                                    hayat zorlaştırdı malum geçimi

                                     bozulmuş düzeni yanlış biçimi

                                     Feramuz susmadı döktü içini

                                     yüreğimi yaktın yıktın istanbul